راهکارهای راهبردی برای شکستن محاصره دریایی و بی‌اثرسازی فشارهای تجاری آمریکا

در سال‌های اخیر، ایالات متحده آمریکا تلاش کرده است با اعمال فشارهای تحریمی، تحریم شرکت‌های کشتیرانی، محدودیت‌های بیمه‌ای و رهگیری محموله‌ها، شریان تجارت بین‌المللی را با اختلال مواجه کند. با این حال، تحلیلگران اقتصادی معتقدند با اتخاذ راهبردهای چندلایه می‌توان اقدام به شکستن محاصره دریایی کرد و اثرگذاری محدودیت‌های یک‌جانبه را به حداقل رساند. به گزارش موج بازار، امنیت تجارت دریایی و توسعه زنجیره لجستیک بین‌المللی یکی از ارکان اصلی رشد اقتصادی و تقویت حضور در بازارهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای به شمار می‌رود.

توسعه کریدورهای چندوجهی و مسیرهای ترانزیتی جایگزین

یکی از کارآمدترین راه‌ها برای کاهش آسیب‌پذیری در خطوط کشتیرانی، فعال‌سازی کریدورهای ترانزیتی ترکیبی و استفاده هم‌زمان از حمل‌ونقل ریلی، جاده‌ای و دریایی است. تمرکز بر تکمیل کریدور شمال-جنوب (INSTC) و فعال‌سازی کامل ظرفیت‌های بندر چابهار به عنوان یک هاب اقیانوسی خارج از تنگه هرمز، مسیرهای دسترسی پایداری را میان کشورهای آسیای میانه، روسیه و هند ایجاد می‌نماید که خارج از کنترل مستقیم ناوگان غربی است.

راهکارهای فنی و مالی برای مقابله با فشارهای دریایی

برای حفظ پویایی تجارت و عبور امن شناورها، اجرای راهکارهای ساختاری زیر نقشی تعیین‌کننده دارد:

• بیمه‌های اتکایی و کلوپ‌های P&I مستقل: راه‌اندازی شرکت‌های بیمه مشترک با اقتصادهای نوظهور جهت پوشش خطرات دریانوردی و بی‌اثرسازی تحریم‌های بیمه‌ای بین‌المللی.
• نوسازی و تقویت ناوگان ملی: سرمایه‌گذاری در ساخت و تجهیز کشتی‌های تجاری و فله‌بر با بهره‌گیری از ظرفیت یاردها و مجتمع‌های کشتی‌سازی داخلی و منطقه‌ای.
• ثبت پرچم و شرکت‌های عملیاتی مستقل: استفاده از الگوهای متنوع حقوقی و ثبتی بین‌المللی برای جلوگیری از شناسایی و رهگیری ناعادلانه شناورها.
• عملیات انتقال کشتی به کشتی (STS): بهره‌گیری از شیوه‌های نوین لجستیکی در آب‌های امن بین‌المللی برای مدیریت و توزیع ایمن محموله‌ها.

دیپلماسی دریایی در چارچوب پیمان‌های بریکس و شانگهای

عضویت در سازمان‌های چندجانبه بین‌المللی نظیر پیمان شانگهای و گروه بریکس، بستر مناسبی برای شکل‌دهی به یک سازوکار تجاری و ترانزیتی مشترک ایجاد کرده است. انعقاد توافق‌نامه‌های دوجانبه با قدرت‌های نوظهور اقتصادی از جمله چین، روسیه و هند امکان ایجاد مسیرهای دریایی باثبات، تسویه مالی بر پایه ارزهای ملی و سرمایه‌گذاری مشترک در بنادر استراتژیک را تسهیل می‌کند.

هوشمندسازی بنادر و ارتقای زیرساخت‌های بارگیری

افزایش سرعت ترخیص کالا، تجهیز اسکله‌ها به جرثقیل‌های پیشرفته کانتینری، لایروبی مداوم حوضچه‌ها برای پهلوگیری شناورهای غول‌پیکر و یکپارچه‌سازی سامانه‌های دیجیتال گمرکی، مدت‌زمان توقف کشتی‌ها را کاهش داده و راندمان لجستیک دریایی کشور را به میزان چشمگیری ارتقا می‌دهد.